Monday, July 6, 2009

Saddest things in life.

Ang panahon natin ngayon ay madalas, base na sa teknolohiya. Lahat tayo ay may dala-dalang gadgets araw-araw, na hindi mabitaw-bitawan, kundi dahan-dahan tayong malulusaw/guguho/masusunog/maglalaslas sa kawalan. Cellphone, MP3, MP4, PSP, Nintendo DS, minsan pa nga pati refrigerator at DVD player dala-dala na rin. Kahit sino meron, talo pa nga ng pulube o taong grasa mga lola kasi sila, may cellphone.

Hindi lang mabilis ang pag-pasok ng sang katauhan sa pag-gamit ng teknolohiya, mabilis din ang pag-gawa at pag-laganap nito. Meron ng mga cellphone na may camera, cellphone na may video cam, cellphone na may camera AT video came, cell phone na may camera NA MAY video camera AT MAY music player, music player na nagpapatugtog, nagluluto pa, music player na pwedeng studio ng isang banda, music player na may baril, music player na may music player na may music player, isang maliit na rectangle-shaped steel box na nagiging music player, cellphone, camera, video camera, computer, laptop, baril at lalagyanan ng weeds. Ang PSP nga naglalaro na ng DS games ngayon! Pero ang DS hindi pwede maglaro ng PSP games, bakit? Selfish kasi.

Pero hindi limitado ang sinasabi ko sa mga hand-held materials lamang, pati na yung mga malalaking bagay. ATM machines, mga robot na vending machines, isang yellow car na construction vehicle pala kasi nag-tatransform. Asteeg noh?

Nakakatakot isipin, na sa mga susunod na panahon, ay may roon na tayong mga robot companions diyan sa daan, parang I-Robot, kung saan bida si Will Smith, na sa kagulat-gulat na twist, robot pala!
Meron na ngang mga robot na parang tao, na binubuo na ng ating mga singkit na kapitbahay, except anything lower than the Philippines, ei Indonesia. Mga bahay ay robot operated, kaylangan na ng implants kapalit ng mga papeles, lahat ng PDA na ang gamit ng schools kaysa notebooks/books, ang mga gera ay pinaglalabanan na ng mga robot, at higit sa lahat, robot prosti- Nevermind. Pero wag kayong mag-alala, nandiyan naman si Will Smith. Robot na, super hero pa!

Sa bilis ng progreso ng teknolohiya, maraming taong pinipilit tinatry na maki-join, maki-sakay sa bandwagon ng mga kuryente at wires. Na kahit na hindi na kayang hapakan ng bare feet nila ang shock nito, ay go parin, no pain no game ika nga.

The other day, hindi ako pumasok ng school, galit pa nga nanay. Tapos biglang tawag tatay ko kaya siya sumagot, nakalimutan (nanaman) niya daw mag-bayad ng kuryente, what does that mean? Bukas, alang kuryente, wala ding computer, which lagi kong, dapat, in-on. So, punta akong Puregold kasi doon, merong bayaran, na-iaabot ko lang yung pera, solb na. Pasok ako doon sa back entrance na malapit sa Old Torres St. Kinapkapan ng guard, pumasok, tapos pumila, pero nung pag ka-position ko doon sa line, bigla akong sinita ng guard na nakabantay doon. Sabi niya pila daw ako doon sa entrance, yung main entrance. Pagkatingin ko, nag-twitch mata ko, ang haba nung pila. "Badtrip toh ah." Isip ko, wala naman din akong magagawa kaya sunod nalang ako sa utos ni manong guard. Habang nag-lalabas ng galit through perspiration, meron isang babaeng nakatayo malapit sa ATM machine, sinisigawan ang Puregold. Akala ko nung una, yung asawa niya sigurong empleyado yung sinisigawan niya, hindi pala, sinisigawan niya yung Puregold dahil sa ATM card niya kinain nung ATM machine, at hinihingi niya yung card mula sa ATM, este Puregold pala. Maraming tao ng dumaan sa kanya, sinabihan siyang hindi ang Puregold responsable, kundi yung bangko, ayaw niyang makinig. Nag-progress na yung pila, na-stop pa ako dahil marami na raw yung doon sa booth, nan-dun parin. Naka-bili na ako nung pinapabili sakin ni nanay, nan-dun parin. Naka-bili na ako ng Chao Fan at fish fillet sa Chowking (woh!) nan-dun parin siya. Mayroon siyang kasama dalawang bata, na-aawa na nga ako, gusto kung i-uwi yung dalawa sa bahay nila muna, habang yung nanay nila naghihintay doon.

So, didiretso ko nalang, may ilang tao may pag-katanga talaga, hindi natin sila masisisi. Hindi ko siya matulungan dahil marami akong bitbet eh, pero dalawa lang ang pwedeng gawin niyo kung gusto niyo, backstab laet, or bigyan niyo sila ng payo, at tulungan. Dahil hindi lahat ng tao ay kayayanin ang kuryente ng bandwagon ng progressive teknologic party.